Tarta frangipane z paryskiej piekarni osiedlowej ogłoszona hitem 2026 roku

Niepozorna piekarnia w paryskiej dzielnicy zdobywa nagle międzynarodową uwagę — wszystko za sprawą rzemieślniczej tarty frangipane, która dosłownie odbiera mowę kulinarnym ekspertom.

Zazwyczaj to luksusowe hotele dyktują trendy w świecie wyrafinowanych wypieków. Tym razem jednak to przytulna, osiedlowa cukiernia z 17. arrondissement zgarnęła główną nagrodę. Dbałość o szczegóły, składniki najwyższej jakości oraz niemal staroświeckie oddanie rzemiosłu sprawiły, że właśnie ta wersja frangipane urosła do rangi najgłośniej omawianej tarty nowego roku.

Dlaczego ta tarta frangipane zbiera tak wiele pochwał

Nagrodzona tarta wychodzi z pieców Pleincœur — rzemieślniczej piekarni przy rue des Batignolles w Paryżu. Znany dziennikarz kulinarny François-Régis Gaudry ogłosił ją „tartą roku", szczególnie chwaląc harmonię między poszczególnymi elementami wypieku.

Spód pozostaje cieniutki i chrupiący, podczas gdy nadzienie jest miękkie, kremowe i obfite — a przy tym wcale nie ciężkie.

Podstawę stanowi tzw. wiedeński spód z ciasta francuskiego: lżejszy niż klasyczny odpowiednik, o delikatnej, zwiewnej strukturze. Na nim spoczywa gruba warstwa frangipane na bazie migdałów z nutą rumu. Zdaniem znawców ta kombinacja tworzy kontrast wyczuwalny już przy pierwszym kęsie:

• pierwszy kęs: chrupiące, lekkie i maślane ciasto
• potem: aksamitny, ciepły krem migdałowy z subtelnym posmakiem rumu
• finisz: długi aromat migdałów i masła, bez żadnej lepkości

Dzięki tej wielowarstwowości każdy kęs przynosi coś innego — raz dominuje chrupkość, innym razem miękkość i aromatyczność nadzienia. To właśnie owo wzajemne dopełnianie się sprawia, że tarta jest według Gaudry'ego „w pełni zrównoważona" i zaskakująco wyrafinowana jak na pozornie prosty, tradycyjny wypiek.

Za tym dziełem stoi mistrz cukiernictwa na światowym poziomie

Za tą kreacją nie kryje się anonimowy piekarz, lecz prawdziwa sława: Maxime Frédéric, cukiernik z Cheval Blanc Paris. W 2025 roku został uznany za najlepszego cukiernika świata, jednak świadomie nie ogranicza się wyłącznie do pracy w kuchni luksusowego hotelu.

Razem z Pleincœur buduje wraz ze swoją „rodziną serca" miejsce, w którym kunszt rzemieślniczy splata się z osiedlowym duchem. Tarta idealnie wpisuje się w tę filozofię: technika jest na poziomie restauracji gastronomicznej, ale atmosfera pozostaje domowa. Po wypiek po prostu przychodzi się do okienka piekarni — żadnych rezerwacji, żadnego dress code'u.

Kuchnia na najwyższym światowym poziomie — a wokół wózki dziecięce, torby z zakupami i sąsiedzi po codzienną bułkę.

Ten właśnie kontrast — klasa światowa w codziennym otoczeniu — tłumaczy, dlaczego tarta wzbudza tak ogromne zainteresowanie mediów. Dowodzi, że haute pâtisserie nie przynależy wyłącznie do gwiazdkowych świątyń kuchni, lecz równie dobrze odnajduje się w zwykłej, tętniącej życiem dzielnicy mieszkalnej.

Trzy warianty dla tych, którzy chcą spróbować więcej niż jednej tarty

Pleincœur nie ogranicza się do jednego rodzaju wypieku. Obok nagrodzonej wersji z migdałami i rumem zespół opracował jeszcze dwie inne kreacje na nadchodzący sezon świąteczny. W ten sposób piekarnia wychodzi naprzeciw zarówno tradycjonalistom, jak i poszukiwaczom nowych smaków.

Różnorodność bez rezygnowania z rzemiosła

Wszystkie warianty łączy ta sama podstawa: wiedeńskie ciasto francuskie i starannie wyselekcjonowane składniki. Nadzienia się natomiast zmieniają, dając miłośnikom możliwość odkrywania różnych smaków. Można spodziewać się:

• klasycznej frangipane migdałowo-rumowej dla purystów
• nowocześniejszej, bogato nadzianej wersji z dodatkowymi aromatami i teksturami
• bardziej swawolnej kreacji, stworzonej po to, by zaskakiwać i dzielić się nią z innymi

Zespół Frédérica kładzie ogromny nacisk na pochodzenie surowców. Piekarnia pracuje między innymi z masłem z Normandii, słynącym z pełnego smaku i wyjątkowej jakości. Ciasto ma odpowiednio dużo czasu na odpoczynek i wyrośnięcie, dzięki czemu warstwy pięknie się rozdzielają w piecu. Krem migdałowy nie jest przesadnie słodzony, by smak orzechów mógł wyraźnie wybrzmieć na pierwszym planie.

Nie dekoracja, lecz podstawa — masło, mąka, migdały, czas i technika — stanowi o różnicy.

Gdzie można spróbować tej tarty

Kto chce osobiście przetestować „tartę roku", musi wybrać się do 17. arrondissement Paryża. Pleincœur znajduje się pod adresem:

Lokalizacja w tętniącej życiem dzielnicy mieszkalnej sprawia, że wizytę w piekarni można świetnie połączyć z popołudniowym spacerem po ulicach wokół Batignolles. Turyści bezproblemowo mieszają się tam z mieszkańcami, którzy od dawna znają już swój ulubiony adres.

Tarta doskonale nadaje się na wspólne chwile: rodzinne spotkania, wieczory z przyjaciółmi czy nieformalne noworoczne celebracje. Jej kształt i struktura pozwalają na czyste pokrojenie w kawałki bez wylewania się nadzienia — co jest szczególnie praktyczne przy liczniejszym towarzystwie.

Co właściwie sprawia, że tarta frangipane jest tak wyjątkowa?

Frangipane to klasyk cukiernictwa: mieszanina mielonych migdałów, masła, cukru i jajka, często wzbogacana odrobiną likieru lub rumu. Pod wpływem ciepła piekarnika zamienia się w aksamitną, niemal budyniową warstwę o wyraźnym smaku orzechowym. W połączeniu z ciastem francuskim daje wypiek, który jest jednocześnie odświętny i swojski.

Urok tkwi w kontrastach:

• ciepłe kontra chrupiące
• kremowe kontra lekkie
• bogaty smak kontra stosunkowo prosty bazowy przepis

Wielu domowych kucharzy nie docenia, jak precyzyjnie trzeba działać, by osiągnąć właściwą równowagę. Za dużo masła w cieście sprawia, że spód staje się tłusty; zbyt mało migdałów w nadzieniu daje płaski, mdły smak. Paryska piekarnia pokazuje, co się dzieje, gdy każdy detal jest dopracowany do perfekcji.

Wskazówki dla tych, którzy chcą spróbować samodzielnie

Choć nagrodzona tarta to wyrób na absolutnie najwyższym poziomie, domowi piekarze mogą z powodzeniem czerpać z niej inspirację. Kilka praktycznych wskazówek:

• Używaj prawdziwego masła — nigdy margaryny — zarówno do ciasta, jak i do nadzienia.
• Wybieraj mąkę migdałową lub samodzielnie mielone migdały dobrej jakości.
• Daj ciastu odpocząć w lodówce — dzięki temu uzyskasz piękniejsze warstwy i mniejsze kurczenie się podczas pieczenia.
• Dodawaj rum lub likier migdałowy z umiarem: chodzi o aromat, a nie dominację alkoholu.

Kto ma w planach weekendowy wypad do Paryża, może sam przekonać się o różnicy: najpierw spróbować wersji z Pleincœur, a potem w domu zmierzyć się z odtworzeniem tego smaku. To najkonkretniejszy ze wszystkich sposobów na zrozumienie, co odróżnia profesjonalne cukiernictwo od domowego wypieku.

Dla miłośników słodkich wypieków to wyróżnienie stanowi doskonały pretekst, by odświeżyć swój tradycyjny repertuar. Zamiast serwować wciąż to samo ciasto jabłkowe, starannie przygotowana tarta frangipane może stać się nowym, stałym punktem świątecznego stołu — niezależnie od tego, czy sięga się po nią w paryskiej piekarni osiedlowej, czy przygotowuje we własnej kuchni.