Młodzi bracia zadziwiają międzynarodowe jury na światowym turnieju
W nadmorskim włoskim kurorcie młoda para bliźniaków z nieznanej francuskiej wioski właśnie zapisała się w historii światowego cukiernictwa. Mathis i Samuel Anstett, 21-letni jednojajowi bliźniacy z Zimmersheim w Alzacji, zostali nowymi juniorskimi mistrzami świata w cukiernictwie.
Tytuł zdobyli podczas targów Sigep 2026 w Rimini — jednego z najbardziej prestiżowych międzynarodowych wydarzeń branżowych dla cukierników i lodziarzy. W rywalizacji wzięło udział osiemnaście drużyn narodowych z całego świata.
Dziesięć godzin nieprzerwanej rywalizacji
Zawody trwały nieprzerwanie przez dziesięć godzin. W tym czasie bracia musieli stworzyć kompletną, spójną wizję słodkiej kuchni — nie pojedynczy deser, lecz pełną opowieść kulinarną złożoną z kilku elementów. Jury oceniało technikę, równowagę smakową i oryginalność każdego elementu.
W ciągu zaledwie dziesięciu godzin młodzi cukiernicy wyczarowali wegański tort kawowy, deser w stylu street food, wypiek śniadaniowy na zakwasie oraz rzeźbę czekoladową wysokości 1,20 metra.
Międzynarodowe jury brało pod uwagę nie tylko smak, ale także strukturę, wykończenie, oryginalność i higienę pracy. Jeden błąd mógł zdecydować o różnicy między podium a miejscem w środku stawki.
Co dokładnie musieli stworzyć bliźniacy
Zadanie konkursowe składało się z czterech dużych kategorii, z których każda ukazywała inny aspekt cukierniczego rzemiosła:
- Wegański tort kawowy: w pełni bez produktów odzwierzęcych, ale o pełnowartościowej teksturze i głębokim aromacie kawy.
- Deser w stylu street food z francuskim akcentem: nieformalna słodkość do jedzenia z ręki, rozpoznawalnie francuska, ale w nowoczesnej odsłonie.
- Wypiek śniadaniowy na zakwasie: ciasto lub wyrób piekarniczy z naturalnym wyrastaniem i długą fermentacją, przeznaczony na poranek.
- Artystyczna rzeźba czekoladowa o wysokości 1,20 metra: monumentalne show piece łączące stabilność, finezję i spójność tematyczną.
Ten ostatni element wymaga niemal architektonicznego myślenia. Czekolada jest niezwykle wrażliwa na temperaturę, łatwo pęka i musi być precyzyjnie temperowana. Zbyt ciepłe oświetlenie w sali albo jedno niezręczne ruchy mogą sprawić, że cała konstrukcja się posypie.
Rywalizacja z czołowymi drużynami z Azji i reszty świata
Bracia stanęli naprzeciw ekip z Korei Południowej i Chin, które w środowisku cukierniczym słyną z niezwykle serio traktowanego podejścia do międzynarodowych zawodów — z intensywnymi programami przygotowawczymi i krajowymi selekcjami.
Mimo to francuski duet zdołał opanować podium. Decydujące okazały się równe, spokojne tempo pracy oraz niemal bezbłędne wykończenie każdego elementu. Podczas gdy inni uczestnicy wyraźnie zmagali się z presją czasu, bracia konsekwentnie trzymali się swojego harmonogramu.
Jury szczególnie chwaliło spójność całego zestawu — wszystkie elementy tworzyły jedną historię, od smaku po wygląd. Nic nie sprawiało wrażenia przypadkowego czy oderwanego od reszty.
Bliźniaków trenował cukiernik Alexis Beaufils, sam doświadczony uczestnik międzynarodowych zawodów. Pomagał im nie tylko w doskonaleniu receptur, ale też w opracowaniu strategii: kto co robi, kiedy i przy którym stole.
Telewizyjna przygoda, która uczyniła ich rozpoznawalnymi
Dla francuskich widzów nazwiska Mathis i Samuel Anstett nie były zupełnie nieznane. Obaj wzięli wcześniej udział w programie „Le Meilleur Pâtissier: Les professionnels", gdzie zespoły cukierników prezentują swoje umiejętności przed szeroką publicznością.
Ich występ wyróżniał się trzema cechami: naturalną, bezproblemową współpracą, starannym wykończeniem creacji oraz spokojnym stylem pracy nawet wtedy, gdy zegar nieubłaganie odliczał sekundy. W Rimini zaprezentowali dojrzalszą i bardziej dopracowaną wersję tego samego talentu.
Dlaczego bliźniacze duety mogą tak dobrze radzić sobie w kuchni
W wielu drużynach cukierniczych wyrobieniu wzajemnego zgrania poświęca się miesiące. Kto robi glazurę, kto kontroluje piece, kto układa dekoracje — wszystko musi być jasno określone. Błędy najczęściej rodzą się właśnie w tych momentach przekazywania zadań.
Bracia z Alzacji mają pod tym względem naturalną przewagę. Dorastali razem, kształcili się w tym samym miejscu i opanowali te same techniki. Rozumieją swój rytm bez słów.
| Zaleta | Co oznacza w kuchni |
|---|---|
| Błyskawiczna komunikacja | Jedno spojrzenie wystarczy, by wiedzieć, czego potrzebuje drugi. |
| Identyczne wykształcenie | Ta sama terminologia, te same techniki bazowe, zero nieporozumień. |
| Wspólne wyczucie smaku | Jednakowe pojęcie o równowadze między słodyczą, kwasowością, goryczą i teksturą. |
| Wzajemne zaufanie | Żadnych sporów o przywództwo — podział ról jest z góry ustalony. |
Ta kombinacja sprawia, że w stresujących momentach nie muszą rozmawiać o detalach. Działają jak czterorę czna maszyna cukiernicza, tyle że napędzana intuicją i wyczuciem.
Nowa energia dla alzackiego cukiernictwa
Alzacja od dawna kojarzy się z solidnymi, tradycyjnymi wypiekami: Kugelhopf, owocowymi tartami i obfitymi ciasteczkami do kawy. Zwycięstwo bliźniaków nadaje temu regionowi nowoczesną, międzynarodową twarz.
Lokalni szefowie kuchni i szkoły zawodowe postrzegają taki tytuł mistrzowski jako szansę. Młodzi ludzie wahający się nad wyborem szkoły cukierniczej dostają nagle konkretny przykład: ktoś z małej wioski może dotrzeć na szczyt światowego rankingu.
Dla samych braci ambicja pozostaje słowem kluczem. Chcą się dalej rozwijać, eksperymentować z nowymi smakami i być może z czasem otworzyć własny lokal lub kreatywne laboratorium. Tytuł mistrza świata już teraz uchyla drzwi — nadchodzą zaproszenia na pokazy, współprace i gościnne występy w innych krajach.
Co sprawia, że te mistrzostwa są wyjątkowe
Sigep uchodzi w branży za swego rodzaju elitarną ligę zawodów cukierniczych. Uczestnicy trenują miesiącami, a nawet latami, doskonaląc określony zestaw technik. Przestrzeni na improwizację jest tu niemal zero — każdy przepis jest wielokrotnie testowany, każdy etap pracy precyzyjnie zaplanowany.
Dla młodych cukierników sam udział w zawodach jest już bezcenną lekcją. Stykają się z nowymi składnikami, odmiennymi stylami prezentacji i różnorodnymi profilami smakowymi. Drużyny azjatyckie słyną z ekstremalnej precyzji, podczas gdy europejskie ekipy często wyróżniają się klasycznymi smakami i wyrafinowanymi teksturami.
Połączenie tych wpływów sprawia, że tytuł mistrzowski to znacznie więcej niż trofeum czy zdjęcie w gablocie. Dowodzi, że młode pokolenie cukierników potrafi swobodnie łączyć tradycję z innowacją, wegańskie wymagania z klasycznym luksusem.
Co trend w stronę wegańskiej kuchni i zakwasu oznacza dla branży
To, że wegański tort kawowy i wypiek na zakwasie znalazły się wśród obowiązkowych elementów konkursu, mówi wiele o kierunku, w którym zmierza współczesne cukiernictwo. Branża coraz częściej odpowiada na potrzeby związane ze zrównoważonym rozwojem, zdrowiem i świadomymi wyborami — nie rezygnując przy tym z przyjemności.
Wegańskie cukiernictwo wymaga sprytnych zamienników dla jajek, masła i śmietany. Cukiernicy sięgają po roślinne śmietanki, pasty orzechowe, purée warzywne i skrobie, by uzyskać tę samą kremowość. W przypadku zakwasu kluczową rolę odgrywa czas — długa fermentacja daje więcej smaku i lepiej przyswajalny miąższ.
Dla domowych piekarzy inspirujących się takimi zawodami poprzeczka jest oczywiście zawieszona znacznie niżej. Creacje braci Anstett oferują jednak przydatny punkt wyjścia: zadbaj o wyraźną linię smakową, pracuj etapami i testuj przepis wielokrotnie, zanim podasz go gościom.
Kto chce zrobić pierwszy krok w stronę bardziej profesjonalnego cukiernictwa, może zacząć od małych celów. Najpierw warto opanować podstawową dekorację czekoladową, a dopiero potem mierzyć się z większymi showpiece'ami. W ten sposób wyczucie temperatury, timingu i struktury będzie rosło naturalnie — dokładnie tak, jak tytuł mistrzowski braci z Alzacji wyrastał latami z codziennych ćwiczeń przy tym samym kuchennym stole.
