Zaskoczenie w sondażu: To kultowe danie symbolizuje francuską kuchnię

Francuzi mają wyraźnego faworyta

Kiedy sami Francuzi mają zdecydować, które danie najlepiej reprezentuje ich kraj za granicą, sery, naleśniki i wykwintna kuchnia z gwiazdką Michelin nie trafiają na pierwsze miejsce. Najnowszy sondaż przeprowadzony przy okazji premiery przewodnika Michelin 2026 przynosi zaskakujący werdykt — wygrywa solidne, duszone danie z piekarnika. I mówi to wiele o tym, jak mieszkańcy Francji postrzegają własną kulinarną tradycję.

Sondaż pokazuje: Francja jest dumna ze swojej kuchni

Badanie zrealizował instytut Ipsos metodą online na grupie 1000 osób w wieku od 18 do 75 lat. Ankieta odbyła się na przełomie lutego i marca 2026 roku. Jej celem było sprawdzenie, jak mocno kuchnia narodowa zakorzeniona jest w codziennym życiu Francuzów — i które danie mogłoby pełnić rolę kulinarnego ambasadora kraju.

Wyniki są jednoznaczne. Aż 97 procent respondentów wyraziło pozytywną opinię o francuskiej gastronomii — rok wcześniej odsetek ten wynosił 92 procent. Krajowa kuchnia zyskuje więc na prestiżu, mimo że gotowe posiłki, aplikacje dostawcze i fast foody na dobre wpisały się w codzienność.

Co równie ważne, tradycyjne dania wcale nie ograniczają się do nostalgicznych książek kucharskich.

• Około siedmiu na dziesięciu ankietowanych spożywa klasyczne danie regionalne co najmniej raz w tygodniu.
• Prawie ośmiu na dziesięciu gotuje w domu przepisy z własnej kuchni narodowej.
• Wiele osób czerpie przy tym z portali kulinarnych lub rodzinnych przepisów przekazywanych z pokolenia na pokolenie.

Tradycja nie gości wyłącznie w restauracjach — regularnie pojawia się na domowych stołach, niezależnie od wieku domowników.

Bezapelacyjny zwycięzca: duszone danie z czerwonym winem i dużą dozą cierpliwości

Druga część sondażu skupiała się na konkretnym pytaniu: które klasyczne danie najlepiej reprezentuje Francję za granicą? Respondenci wybierali spośród znanych potraw tę, która ich zdaniem działa jak kulinarny ambasador — danie, które równie dobrze pasuje do paryskiego bistro, co do restauracji z francuską kuchnią w Nowym Jorku, Tokio czy Berlinie.

Z dużą przewagą zwyciężyło danie, które zdobyło kultowy status również w Polsce i innych krajach: powoli duszony gulasz wołowy z regionu Burgundii, przyrządzany w mocnym czerwonym winie z boczkiem, cebulą, warzywami korzeniowymi i aromatycznymi ziołami.

46 procent ankietowanych uznało ten czerwonowiniany gulasz za danie najlepiej uosabiające Francję za granicą — co czyni go bezsprzecznym kulinarnym ambasadorem kraju.

W poprzednim roku ten sam klasyk zajął pierwsze miejsce z wynikiem 39 procent. Trend wyraźnie rośnie. Podczas gdy fondue serowe, raclette, naleśniki czy faszerowane zupy pozostają raczej regionalnymi gwiazdami, ten wołowy gulasz symbolem wyrasta ponad swoje burgundzkie korzenie.

Dlaczego właśnie to danie przekonuje tak wielu ludzi

Sukces nie jest przypadkowy. Potrawa łączy w sobie kilka obrazów, które wielu ludzi na całym świecie kojarzy z francuską kuchnią:

• Cierpliwość i praca rąk: Dusi się godzinami w niskiej temperaturze — idealnie wpisuje się w obraz powolnego, starannego gotowania.
• Wino w roli głównej: Czerwone wino nie tylko wypełnia kieliszek, ale przede wszystkim trafia prosto do garnka.
• Regionalne zakorzenienie: Burgundia uchodzi za jeden z najsławniejszych regionów winiarskich świata — danie natychmiast przywołuje ten prestiż.
• Danie rodzinne, nie luksusowe menu: Doskonale sprawdza się na większe spotkania, weekendy z rodziną i przyjaciółmi, urodziny czy zimowe wieczory.

To właśnie ta kombinacja tworzy jego wyjątkowy urok: żaden elitarny talerz w gwiazdkowej restauracji, lecz kuchnia komfortowa, która mimo to robi wrażenie wyszukanej.

Co ranking mówi o francuskiej kulturze jedzenia

Lista najpopularniejszych dań wskazuje wyraźny kierunek: dominują sycące, treściwe potrawy — często z piekarnika lub garnka do duszenia, zazwyczaj z mięsem i obfitym sosem. Wiele z nich jest ściśle związanych z konkretnym regionem.

Do typowych przykładów należą między innymi:

• sycące zapiekanki z białą fasolą i kiełbasą z południowego zachodu kraju,
• duszone potrawy z drobiu lub cielęciny w jasnych sosach,
• dania z topionym serem z regionów alpejskich,
• zapiekanki ziemniaczane z serem z Sabaudii lub Jury.

Interesujące jest to, że około połowy ankietowanych uznało południowy zachód Francji za „gastronomicznie najciekawszy" region — to właśnie tam koncentrują się słynne zupy i dania z gęsi oraz kaczki. Tuż za nim plasują się regiony Owernia-Rodan-Alpy oraz Alzacja ze swoją odrębną kulturą kulinarną.

Podczas gdy wiele potraw pozostaje nierozerwalnie związanych z miejscem swojego pochodzenia, burgundzki gulasz wołowy w czerwonym winie zdołał awansować do rangi ogólnonarodowego symbolu.

Ta tendencja pokazuje, jak danie potrafi przekroczyć granice swojej ojczyzny. To, co niegdyś było chłopskim garnkiem, dziś gości w bistrach, na festiwalach kulinarnych, w programach gotowania i książkach kucharskich jako kwintesencja „typowej francuskiej kuchni".

Francuska kuchnia pozostaje częścią codzienności — pomimo dostaw i przekąsek

Badanie odzwierciedla również pewną zmianę w nawykach kulinarnych. Co prawda fast foody i aplikacje dostawcze wpisały się w codzienność, ale wiele osób chce uzupełniać je czymś wartościowszym. Tradycyjne dania oferują dokładnie to: łączą przyjemność z poczuciem domowego ciepła i wiarygodności.

W codziennym życiu Francuzi sięgają dziś często po połączenie:

• szybkich dań na dni robocze,
• pizzy z dowozu lub burgera jako okazjonalnego skrótu,
• klasycznych dań duszonych lub pieczonych na weekend,
• regionalnych specjałów na rodzinne uroczystości i święta.

Kto w niedzielę stawia na kuchence duży garnek, nie gotuje tylko dla chwili. Wiele osób wiąże z tym wspomnienia z dzieciństwa, zapachy unoszące się w kuchni dziadków czy określony rodzinny rytuał. I właśnie to uczucie gra na korzyść klasyka z Burgundii.

Co stoi za trendem na powolne gotowanie

Warto też zwrócić uwagę na szerszy kontekst. W ostatnich latach powolne metody przygotowywania potraw przeżywają prawdziwy renesans: slow cooking, garnki do duszenia, żeliwne brytfanny. Przepisy na potrawy duszone na małym ogniu należą do najchętniej wyszukiwanych treści na portalach kulinarnych.

Powodów jest kilka:

• Przy odpowiednim czasie przygotowania trudno je zepsuć.
• Można je przygotować z wyprzedzeniem — na przykład dzień wcześniej.
• Resztki często smakują jeszcze lepiej następnego dnia.
• Doskonale sprawdzają się na większe spotkania, bez stresu przy kuchence.

Kto serwuje swojego burgundzkiego klasyka, nie tylko pielęgnuje tradycję — spełnia też wiele nowoczesnych potrzeb: minimalny aktywny wysiłek, maksymalny efekt i silne „wow" przy podaniu.

Co ten trend oznacza dla Polski i reszty Europy

Dla osób spoza Francji ta tendencja jest interesująca z dwóch powodów. Po pierwsze pokazuje, że klasyczne dania narodowe — mimo postępującej globalizacji — nie tracą na znaczeniu. Po drugie wyjaśnia, dlaczego pewne potrawy z Francji cieszą się tak dużą popularnością za granicą.

W wielu francuskich restauracjach w Polsce i Europie ten właśnie gulasz wołowy w czerwonym winie zajmuje eksponowane miejsce w menu. Uchodzi za bezpieczny wybór dla gości, którzy chcą spróbować czegoś „typowo francuskiego" bez ryzyka. Żadnego surowego mięsa, żadnych podrobów, żadnych ekstremalnych smaków — zamiast tego znajome składniki: wołowina, czerwone wino, ziemniaki lub makaron jako dodatek.

Kto chciałby poszerzyć swój kulinarny repertuar, może zacząć od uproszczonej wersji: dobre mięso do duszenia, warzywa, czerwone wino, zioła prowansalskie i długi czas pieczenia w niskiej temperaturze. Do tego puree ziemniaczane lub bagietka, kieliszek czerwonego wina — i domowy stół momentalnie nabiera atmosfery bistro z Lyonu czy Dijon.

Powoli duszony garnek z wołowiną staje się symbolem jedzenia bez pośpiechu — nie tylko we Francji, ale coraz częściej również w innych europejskich kuchniach.

Dla Francji sondaż wysyła czytelny sygnał: wizerunek własnej kuchni jest silny i nie opiera się wyłącznie na drogich menu degustacyjnych ani awangardowych kreacjach. Ciężki żeliwny garnek z wołowiną, winem i warzywami opowiada o kulinarnej tożsamości kraju co najmniej równie przekonująco — jeśli nie bardziej.